Cili është ndryshimi mes SSD-së dhe HDD-së?

Ndryshimi kryesor është mënyra e ruajtjes

SSD-ja përdor memorie flash pa pjesë të lëvizshme, ndërsa HDD-ja ruan të dhënat në disqe magnetike që rrotullohen. Të dyja ruajnë dokumentet, fotografitë, programet dhe sistemin operativ. Të dhënat mbeten aty edhe pasi e fik kompjuterin.

Brenda HDD-së, një krah mekanik lëviz kokën e leximit dhe shkrimit mbi sipërfaqen e disqeve. Për të arritur te të dhënat, pajisja duhet të kryejë lëvizje fizike. SSD-ja i lexon dhe i shkruan të dhënat në çipat e memories, pa pritur rrotullimin e një disku.

Ky ndryshim shpjegon sjelljen e tyre gjatë përdorimit. Nëse do ta kuptosh krahasimin, ndaj veçmas shpejtësinë, zhurmën dhe qëndrueshmërinë. Një pajisje që i hap skedarët shpejt nuk të jep, vetëm për këtë arsye, siguri se nuk do t'i humbasësh.

Shpejtësia e hyrjes te skedarët

Koha e hyrjes është pritja nga kërkesa për një të dhënë deri te fillimi i leximit të saj. SSD-ja e shkurton këtë pritje sepse nuk zhvendos kokë leximi. Këtë e vëren kur ndez kompjuterin, hap programe ose punon me shumë skedarë të vegjël.

HDD-ja duhet të pozicionojë kokën dhe të presë pjesën përkatëse të diskut. Këto pritje mekanike e ngadalësojnë, sidomos kur kërkon të dhëna në vende të ndryshme. SSD-ja zakonisht ofron edhe transferim më të shpejtë të skedarëve.

Kur lexon një fletë teknike, dallo shpejtësinë e transferimit nga koha e hyrjes. E para tregon sa të dhëna mund të kalojë pajisja gjatë një kohe të caktuar. E dyta tregon sa pret për t'i arritur ato. Të dyja ndikojnë te përvoja jote, por përshkruajnë gjëra të ndryshme.

Zhurma dhe pjesët e lëvizshme

HDD-ja mund të prodhojë zhurmë nga rrotullimi i disqeve dhe lëvizja e mekanizmit. SSD-ja nuk ka këto pjesë, prandaj punon pa zhurmë mekanike. Nëse kompjuteri vazhdon të bëjë zhurmë, mos ia atribuo automatikisht njësisë së ruajtjes.

Mungesa e pjesëve të lëvizshme e bën SSD-në më rezistente ndaj goditjeve dhe dridhjeve. Mekanizmi i HDD-së mbetet më i ndjeshëm ndaj tyre. Megjithatë, trajtoje me kujdes cilëndo pajisje: rezistenca ndaj goditjeve nuk është garanci kundër çdo dëmtimi.

Konsumimi nuk përkthehet në një afat të sigurt

Qelizat e memories flash konsumohen nga ciklet e shkrimit dhe fshirjes. Për këtë arsye, dokumentacioni i SSD-ve përfshin tregues të qëndrueshmërisë ndaj shkrimit. Njëri prej tyre është TBW, që përshkruan sasinë e përgjithshme të të dhënave të shkruara sipas vlerësimit të prodhuesit.

Mos e lexo këtë tregues si një datë të paracaktuar prishjeje. Ai lidhet me ngarkesën e shkrimit dhe kushtet e vlerësimit. Përdorimi yt mund të ndryshojë nga ngarkesa që prodhuesi ka përdorur për testim. Edhe sistemi dhe programet shkruajnë të dhëna në sfond, përtej skedarëve që ruan vetë.

HDD-ja ka rrezik konsumimi dhe defektesh mekanike. SSD-ja shmang atë mekanizëm, por mbetet pajisje që mund të dështojë. Prandaj mos i cakto asnjërës një numër të garantuar vitesh. Kontrollo gjendjen me mjetin përkatës të prodhuesit dhe ndiq udhëzimet e tij kur shfaqen paralajmërime.

Kopjet rezervë të duhen në të dyja rastet

As SSD-ja, as HDD-ja nuk e zëvendëson kopjen rezervë. Nëse fotografitë i ke vetëm në një pajisje, ke vetëm një kopje. Nëse i zhvendos në një disk të jashtëm dhe i fshin nga kompjuteri, përsëri mbetesh me një kopje.

• Kopjo skedarët e rëndësishëm në një pajisje ose vend tjetër.
• Mbaje edhe origjinalin kur krijon kopjen rezervë.
• Kontrollo nëse shërbimi yt ruan versione të mëparshme apo vetëm sinkronizon ndryshimet.

Sinkronizimi mund ta përcjellë fshirjen nga një vend te tjetri. Ndaj kupto si punon shërbimi para se të mbështetesh tek ai. Shpejtësia dhe qëndrueshmëria të ndihmojnë gjatë përdorimit; kopja rezervë të ndihmon kur skedari origjinal humbet ose bëhet i paarritshëm.